ديروز روز خبرنگار بود. ديروزي خيليها بهام اساماس زدند؛ شايد ۱۵ نفر، شايد هم ۲۰ نفر. ديروز يكي از فرهنگسراها، ميخواست ما را ببرد توچال، كه گردش كوتاه بنماييم.
جالب است؛ همه اين ۱۵، ۲۰ نفر، خودشان يا خبرنگار بودند، يا از كساني كه دستي در رسانه دارند. يعني يك جورهايي، خودمان به خودمان تبريك گفتيم. جالب است، نه؟ دارم به اين نتيجه ميرسم كه ما روزنامهنگارها و خبرنگارها را، كسي دوست ندارد! 
