دوستانی که هنوز در حلقه ارادت بسیار به کودتاچیان به سر می برند، برای بحث کردن از واژه ها و مفهوم های خاصی استفاده می کنند تا بتوانند توضیح بدهند. بالاخره عقیده داشتن به چیزی، بدون توضیح که نمی شود، می شود؟ هم باید به دیگران توضیح بدهی، هم به خودت. در سایه همین توضیح هاست که عقیده ات رنگ یقین می گیرد یا به خاکستری می گراید. دوستان ارزشی نما، معمولا از کلمات زیر استفاده می کنند تا ...

• کلمه: فتنه.
• پیش فرض: ما بر حق هستیم و کسانی که به مخالفت با ما برخاسته اند، علیه حق قیام کرده اند و قیام علیه حق، یعنی فتنه.
• رد پیش فرض: بر حق بودن کسانی که ادعای فتنه می کنند، زیر سئوال است. برحق بودن، آداب و اصولی دارد که این آداب و اصول، زیرپا گذاشته شده است. صرفا ادعای کلامی کردن که "ما بر حقیم" باعث برحق شدن نمی شود...
• کلمه: اغتشاشات و اغتشاشگران.
• پیش فرض: نظم موجود، نظمی متعالی و ایده آل است و کسانی که می خواهند این نظم را به هم بریزند، سرگرم اغتشاش هستند.
• رد پیش فرض: به هم ریختن وضع موجود، به خودی خود کار بدی نیست که می تواند کار خوبی هم باشد. وقتی وضع موجود، شما را به اهداف از پیش تعیین شده نرساند، باید آن را به هم ریخت. این کار در مراکز صنعتی و تجاری و مدیریتی، یک روند طبیعی است. همین چند روز پیش بود که نظم موجود سپاه به هم ریخت تا برای رسیدن به اهداف گذشته، به نظم جدیدی برسند. اگر بد است، پس چرا اجرا می شود؟
• کلمه: رسانه های فتنه انگیز و بیگانه.
• پیش فرض: رسانه های داخلی و خارجی مخالف کودتاچیان، پول می گیرند تا اطلاعات غلط به مردم بدهند و مردم را علیه حاکمیت بدبین کنند.
• رد پیش فرض: رسانه ها، تعریف خاص خود را دارند. آن ها با اطلاعات و آگاهی کار دارند و این اطلاعات و آگاهی، گاهی می تواند خلاف منافع حاکمیت باشد، گاهی موافق آن و گاهی هم بی طرف. مگر کیهان و صدا و سیما و فارس و ... کاری غیر از بی بی سی فارسی و صدای آمریکا و ... انجام می دهند؟ اگر آن ها فتنه انگیزند، پس این ها هم هستند؛ چرا که هر دو در حقیقت یک کار را انجام می دهند و اتفاقا خارجی ها، این کار را بهتر از داخلی ها انجام می دهند. داخلی ها، رسما به یک بولتن خوش رنگ و لعاب تبدیل شده اند، باز خارجی ها یک آبروداری می کنند.
• کلمه: مخالفت با اسلام و امام و ولایت فقیه.
• پیش فرض: معترضان، تعلق خاطری به انقلاب و اسلام و امام ندارند و تنها این ما هستیم که به این چیزها پایبندیم.
• رد پیش فرض: تنها نگاهی به وابستگان جنبش سبز کافی است تا بطلان این نگاه را آشکار کند. انقلاب را همان هایی بنا کردند و حفظ کردند که حالا، در معرض اتهام براندازی آن هستند.
• کلمه: براندازی.
• پیش فرض: حاکمیت ما، حق مطلق است و آن ها می خواهند این حق مطلق را از صدر به ذیل بیاورند.
• رد پیش فرض: این، سنت تاریخ است که حاکمان نالایق، از صدر به ذیل کشیده شوند. این سنت تاریخ است که همین حاکمان، نالایق بودن شان را قبول نکنند. با سنت تاریخی، چه می توان کرد؟
• کلمه: قانون شکنی.
• پیش فرض: ما کاملترین و بهترین قانون موجود را داریم که شکستنش، مساوی است با بی قانونی محض و بی قانونی، عملی شنیع و غیراخلاقی است.
• رد پیش فرض: دیالوگی از فیلم مناظره کنندگان بزرگ، که طی آن تیم مناظره سیاهان، بر تیم مناظره سفید پوستان غلبه کرد تا ندای مظلومیتش را به همه برساند: "قانون ناعادلانه، قانون نیست." در تجارت اصلی هست به نام مذاکره که می گوید "هر چیزی قابل مذاکره است، چون هر چیزی را یک نفر بنا کرده بنابراین یک نفر هم می تواند آن را ویران کند." قانون را انسان ها می نویسند، پس انسان ها هم می توانند نقضش کنند. ضمن این که خود افراد داخل حاکمیت هم بارها بر غیرکارآمد بودن یا عدم اجرای قانون در ایران صحه گذاشته اند. مگر الان دستگاه قضایی سالمی داریم؟ دستگاهی که طول دادرسی در آن این قدر طولانی باشد و مراجعانش از ترس زمان و هزینه بسیار، بی خیال شکایت هایشان شوند، مگر می تواند دستگاهی قانونی باشد؟

لینک مطلب