بگذار اراده، حرف اول باشد

يا خرمن ناتواني‌ات، تل باشد

«تو پاي به راه در نه و هيچ مپرس»

توفيق تو، اين‌گونه مسجل باشد

 اين رباعي، تقديم به تو، تا اراده‌‌ات را بيشتر به جنبش در آوري.