مهمان ضمیر ناخودآگاه منی

سه رباعی جدید

رباعی اول

آن چشم - و آن چشم - چه با جانم کرد
طوفان نگاه تو چه عریانم کرد
یک زلزله ای آمد و من خاک شدم
عقلی که «دلم» بود، چه ویرانم کرد

*
رباعی دوم

تو آمدی و کلوچه ای در دستت
این قلب بزرگ، نوچه ای در دستت
بن بست‌ترین شبم گذرگاه تو شد
با رمز عبور کوچه ای در دستت

*
رباعی سوم

دلتنگی گاه و - نیز- بی گاه منی
تصویر درون برکه ماه منی
تاراندن تو از دل من بیهوده است
مهمان ضمیر ناخودآگاه منی       _{شاعر: عیسی محمدی}

در فلسفه نبود تو جان بدهم

سهل است كه با وجود تو جان بدهم

وقت است كه تا به سود تو، جان بدهم

يك عمر به تمرين جنون غرقم تا-

در فلسفه نبود تو جان بدهم   _{رباعي از: عيسي محمدي}