در ايران امروز ما، كداميك جواب ميدهد: پول، پارتي يا عرضه؟
پول، پارتي يا عرضه؟
فكر ميكنيد در ايران امروز ما، كدام يكيشان بيشتر به درد ميخورد. بدون هيچ قافيهپردازي عرض ميكنم كه عرضه. چرا؟ به چند دليل.
دليل اول: خيليها هستند كه پول دارند، اما نميدانند با آن چه كنند. قسمت اعظمي از پس انداز ايرانيان، طلا و سكه و چيزهايي از اين قبيل است؛ چرا كه نميدانند چطور از آن استفاده كنند. تازه، پول به تنهايي كه كاري نميتواند بكند. بايد دانشي، عرضهاي يا حداقل پارتياي داشته باشيد كه بتواند برايتان كار كند.
دليل دوم: پارتي به تنهايي هم كاري از پيش نميبرد. تهاش ميشود اينكه پشت سرتان كلي حرف ميزنند. تازه، در همان جايي كه شما را گذاشتهاند، باقي ميمانيد. كلي لعن و نفرين هم پشت سرتان هست. از نظر اخلاقي هم كه درست نيست؛ كه حالا بماند كه خيليها به همين ديدگاه اخلاقياش هم پايبندي ندارند. خلاصه اينكه باري خواهيد بود حتي بر دوش كسي كه پارتي شما خواهد بود. به اين همه آقازاده نگاه كنيد؛ آنهايي عاقبت به خير و موفق شدهاند كه عرضهاي هم داشتهاند. باقيشان، فقط انگلي محض باقي ماندهاند و تمام.
دليل سوم: اگر عرضه داشته باشيد، ميتوانيد پول و پارتي را هم جور كنيد. هرچند كه اگر عرضهتان از جنس ناب باشيد، نياز به اين دو نيز نخواهيد داشت؛ چرا كه خلاقيت و نوآوريتان، به قول هفتهنامه بيزينس، معادل سود خواهد بود. اگر هم جنس عرضهتان نيمهخالص باشد، كه بالاخره ميتوانيد پول و پارتياي را كه نياز داريد، خلق كنيد. اما اگر پول داشته باشيد و پارتي و عرضه نداشته باشيد، كارتان تمام است. اگر پارتي داشته باشيد، ولي پول و عرضه نداشته باشيد، باز هم كارتان ساخته است.
نتيجهگيري اخلاقي: عرضه داشته باشيد، بقيه چيزها حل است. در ايران امروز، اين عرضه ناب است كه كار شما را پيش ميبرد. به حرف و حديث و بارانهاي افكار منفي كه اطرافيان و مردم بر سر شما ميبارانند، توجه نكنيد. دور از جان شما، مردم ما دنبال يك كار راحت، يك درآمد تپل و تفريحات فوقالعادهاند؛ در حالي كه هيچ كجاي دنيا، اينجورياش ديگر وجود ندارد. اگر زندگي خوب ميخواهيد، بايد عرضه خوب و زحمت خوب هم بكشيد.
نتيجهگيري غيراخلاقي؛ و نه ضداخلاقي: سعي كنيد تهمانده غذاي ديگران را نخوريد. وقتي به پول و پارتي ديگران دلخوشايد، انگار كه غذاي جويده شده ديگران را داريد ميخوريد. به روح خودتان احترام بگذاريد.
نتيجهگيري نهايي: پول و پارتي را نقطه پاياني هست، اما عرضه ناب را هيچ نقطه پاياني نيست.
نتيجهگيري واقعاً غيرانساني: حتي براي استفاده از پول و پارتي هم، بايد عرضه داشته باشيد (البته اين، يك نظريه صرف است، نه يك نظر شخصي )